บทที่ 132 กลิ่นอายบ้านทุ่ง

พอเดินพ้นประตูเข้ามาในโถงบ้าน ทางซ้ายมือเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมที่มีท็อปโต๊ะกลมขนาดใหญ่วางพาดค้างไว้ไม่เคยยกออก ข้างโต๊ะชิดริมกำแพงฝั่งซ้ายมีเตียงสานโบราณเก่ากึ๊กตั้งอยู่หนึ่งหลัง

บนเตียงสานวางของสัพเพเหระระเกะระกะ ทั้งกระสอบปุ๋ยที่ไม่รู้ยัดอะไรไว้ข้างในอีกหลายใบ แถมยังมีม้านั่งเตี้ยสองสามตัววางทับไว้อีก

พูดก็พูดเถอะ หลี่ฟานเห็นสภาพแบบนี้ก็อดกระดากอายไม่ได้ เรื่องนี้ต้องโทษพ่อนั่นแหละที่งกจนไม่ยอมทิ้งอะไรสักอย่าง แม่เคยบ่นเรื่องนี้ไปแล้วตั้งหลายรอบ