บทที่ 145 สัญญาณเตือนสุขภาพ

หลี่เฉียงได้ยินดังนั้นก็ชะงักมือ ยืดตัวตรงขึ้นมองหลี่ฉางหมิง

“จริงเหรอวะ”

“ฉันจะหลอกพี่ทำไมล่ะพี่เฉียง จริงแท้แน่นอน กับข้าวบ้านๆ มันจะไปยากอะไร”