บทที่ 152 ปักหมุดบ่อใหญ่

ได้ยินพ่อสี่พูดแบบนั้น หลี่ฟานก็ได้แต่เกาหัวแกรกๆ

ตอนเด็กๆ พ่อกับแม่ก็เคยสอนไว้จริงๆ นั่นแหละว่าไปบ้านคนอื่นต้องเข้าทางประตูหน้า แต่พอโตขึ้นมา ชุมชนในชนบทสร้างใหม่เป็นระเบียบเรียบร้อย ธรรมเนียมพวกนี้ก็เหมือนจะค่อยๆ เลือนหายไป เอาความสะดวกเป็นหลัก ประตูไหนใกล้ก็เข้าทางนั้น

"สวัสดีครับอาสี่ วัยรุ่นสมัยนี้ไม่ค่อยรู้ประสีประสาน่ะครับ มาๆ นั่งดื่มน้ำชาสักถ้วยก่อน เดี๋ยวค่อยกินมื้อเช้าด้วยกัน"