บทที่ 210 ให้พ่อของเธอมาคุยกับฉันเอง

หลี่เต๋อโหย่วเดินมาข้างโซฟา มองหลี่ฟานผ่านหน้าต่างพลางครุ่นคิดในใจ

งานเลขาฯ หมู่บ้านมีเรื่องเยอะไหม ก็งั้นๆ แหละ จะไต่เต้าขึ้นไปได้ไหม ได้ แต่ไม่มีความจำเป็น แล้วมีผลประโยชน์ให้กอบโกยไหม มี แต่ไม่ได้เยอะอะไร

ตอนสร้างหมู่บ้านชนบทใหม่เขาไม่ได้เงินใต้โต๊ะเลยสักแดงเดียว เพราะไม่ได้อยู่ในอำนาจหน้าที่ของหลี่เต๋อโหย่ว แต่พอย้ายหมู่บ้านหลี่กั่งเข้ามาอยู่ในชุมชนชนบทใหม่ หลี่เต๋อโหย่วก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีผลประโยชน์มหาศาลขนาดนี้