บทที่ 224 ไก่ของพ่อสี่

“โธ่เอ๊ย ไอ้ฟานมันไม่เอา นายจะไปยัดเยียดให้มันทำไม ดันกันไปดันกันมาอยู่ได้…”

พ่อรองมองพ่อสี่ด้วยสีหน้าระอาใจ “เดี๋ยวแกค่อยหิ้วไก่ไปให้ไอ้ฟานสักตัวก็จบแล้วนี่ พอดีแกกำลังจะย้ายเข้าเมือง ไก่พวกนั้นก็ต้องขายอยู่แล้วไม่ใช่เรอะ?”

พ่อสี่ยิ้มแห้งๆ พลางคิดว่ามันก็จริงแฮะ ถึงยอมเลิกยื้อแย่ง แล้วรับเงินค่าบุหรี่ที่พ่อรองคืนมากลับไป