บทที่ 234 บ่อหวังกั่ง

หลี่ฟานเดินขึ้นบันไดหินมาถึงคันนา ยิ้มพลางก้มมองพวกหุ่นยนต์ชีวภาพที่อยู่ด้านล่าง

"รอบนี้ก็ลำบากพวกคุณอีกแล้วนะครับ เดิมทีมีแค่งานสองงาน ผลสุดท้ายเลยพลอยทำให้พวกคุณเสียเวลาไปตั้งนาน"

แม้จะรู้ว่าข้างล่างนี้ไม่ใช่คนจริงๆ แต่ฝีมือการทำงานเนี้ยบเหลือเกิน เขาจึงอดเอ่ยปากขอบคุณไม่ได้