บทที่ 252 ไม่ได้สักตัวเดียว

“อืม ก็จริง ยังไงแกก็ต้องแต่งเมียเอง แกดูแล้วชอบก็พอ”

คำพูดของหูเยว่ทำเอาหลี่ฟานถึงกับเหวอไปเล็กน้อย “ผมนึกว่าแม่จะเร่งให้รีบหาเมียซะอีก”

หูเยว่ยิ้มพลางเกาะโต๊ะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “แม่ไม่เร่งแกหรอก พ่อเขาก็ไม่เร่ง แกวางใจได้เลย”