บทที่ 438 ยอมเป็นหลานก่อนค่อยเป็นปู่

หวังเถียซู่ยิ้มแล้วเอ่ยว่า

"ผมรับสมัครพนักงานเสิร์ฟมากลุ่มหนึ่งแล้วครับ มื้อเที่ยงไม่ค่อยยุ่ง เลยยังไม่ให้พวกเธอมา"

หลี่ฟานพยักหน้ารับ แค่เตือนสติสักคำก็พอแล้ว หวังเถียซู่อยู่ในวงการร้านอาหารมาตั้งหลายปี ย่อมคิดได้รอบคอบกว่าเขาแน่นอน