บทที่ 458 นายน้อยฟาน

“สามพันชั่งแล้วโว้ย!!!”

พ่อรองตะโกนลั่น หลี่ฟานที่อยู่ข้างๆ ยืดหลังตรงหลังจากก้มๆ เงยๆ อยู่นาน พลางโบกไม้โบกมือที่เปื้อนโคลนไปมา

“เอาล่ะ สามพันชั่งก็พอแล้ว ไม่ลากต่อแล้วครับ!”