บทที่ 463 เสือตะครุบกองขี้ไก่

หากลูกค้าอยากให้ช่วยเชือดให้ ก็คิดค่าแรงแค่สิบหยวน ซึ่งเงินตรงนี้หลี่ฟานไม่หักเอาสักแดงเดียว ยกให้คนในหมู่บ้านที่มาช่วยรับไปเต็มๆ

แบบนี้จะได้ตัดปัญหาลูกค้าครหาว่าเขาคิดเงินค่าเชือดไก่จุกจิก เพราะเงินไม่ได้เข้ากระเป๋าเขาอยู่แล้ว

หลี่ฟานยืนดูอยู่ครู่หนึ่งก็หันหลังเดินออกมา เดิมทีเขากะว่าจะขายสักครึ่งหนึ่งแล้วเก็บไว้อีกครึ่งจากทั้งหมดหกร้อยตัว แต่ดูทรงตอนนี้แล้ว น่าจะไม่เหลือรอดสักตัว