บทที่ 468 พ่อลูกคุยกันยามดึก

หลี่ฟานปวดหัวตึ้บ ส่วนน้าหลี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้ากลับพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วหมุนตัวเดินตรงไปยังบ้านหลังถัดไปทันที

"คุณตาน้า ท่านฟาน รอผมเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บเดียวครับ…"

ตาทวดห้าหันหลังวิ่งพรวดเข้าบ้านไป เสียงตะโกนค่อยๆ ลอยห่างออกไปเรื่อยๆ