บทที่ 484 กินมื้อส่งท้ายปีเก่า

แม้หัวใจดวงน้อยๆ ของซานเชาจะเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ แต่สีหน้ากลับเบิกบานอย่างยิ่ง เฉาชวีที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มคันไม้คันมือ กัดฟันกรอด คว้าไฟแช็กขึ้นมาจุดประทัดในมือแล้วโยนออกไปเช่นกัน

“ตูม!”

เสียงประทัดยักษ์ลูกที่สามดังกึกก้อง