บทที่ 547 คนแซ่หลี่อย่างฉันขอประกาศพุ่งทะยาน

หมอกควันที่เคยปกคลุมโซนสีส้มบนวงล้อสุ่มมลายหายไปจนหมดสิ้น ตอนนี้มันกำลังเปล่งแสงสีเหลืองทองออกมาไม่ขาดสาย

หลี่ฝานไม่ลังเล กดปุ่มเริ่มสุ่มทันที ในจังหวะเดียวกันก็นิ้วกดเริ่มจับเวลาบนนาฬิกาในโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะน้ำชา

วงล้อหมุนติ้วด้วยความเร็วสูง แต่หลี่ฝานกลับมองทะลุหน้าต่างระบบแบบโปร่งแสง เพื่อจ้องตัวเลขบนนาฬิกาจับเวลาที่กำลังกระดิกไปทีละนิด