บทที่ 644 สี่กับข้าวหนึ่งแกงจืด

เยว่ม่งเหาพึมพำกับตัวเอง การออกมาทานอาหารนอกบ้าน การสั่งเมนูให้เป็นเลขคู่นับเป็นเรื่องพื้นฐานที่สุดแล้ว ใครจะไปคิดว่าวันนี้จะได้อาหารมาห้าอย่างเสียได้

แต่ที่เขาบ่นพึมพำออกไปก็แค่พูดตามความเคยชิน เพราะในห้องส่วนตัวนี้ก็มีแค่คนกันเองเท่านั้น

“พอได้แล้วน่า เรื่องมากจริงเชียว ลูกยอมกินข้าวได้ก็ดีกว่าอะไรทั้งนั้นแหละ”