บทที่ 668 หูจวิ้น จำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ

หูจวิ้นกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่โดยสัญชาตญาณ

ยอมรับเลยว่าเจอสถานการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้ ทำเอาเขาขวัญกระเจิงเหมือนกัน

“ทะ…ทำอะไรน่ะ~”