บทที่ 683 ไอ้พวกนี้มันจำหน้าคนได้ด้วยเหรอ

ซานเชาที่นั่งเอกเขนกอยู่บนคันนาได้ยินเสียง จึงหันมาเห็นหยางฟานเดินเข้ามา ก็รีบลุกขึ้นยืนทันที

“อืม เรื่องข้าวกล่องมื้อเที่ยงฉันกำชับไว้ให้แล้ว เป็นชุดพิเศษนะ ตอนไปรับอย่าหยิบสลับล่ะ แล้วก็น้ำชาก็ต้องมีให้พร้อมด้วย อากาศร้อนตับแลบขนาดนี้ยังไม่ยอมกางร่มกันอีก นับถือพวกนี้จริงๆ ไม่กลัวแดดเผาจนดำกันหรือไง~”

หยางฟานพูดพลางมองเหล่านักตกปลาที่เหวี่ยงเบ็ดดึงปลาขึ้นมาไม่หยุดหย่อน ก็นึกทึ่งในใจไม่ได้