บทที่ 691 ปากปลาใหญ่กว่าหัว

ในห้องโดยสารรถบรรทุก คนขับหันไปมองเฉาชวีที่นั่งอยู่ข้างๆ "น้องชาย แน่ใจนะว่าที่นี่? คนทำไมเยอะแยะขนาดนี้วะ เดี๋ยวจะมีปัญหาเอาหรอก"

เฉาชวีมองอาคารที่คุ้นตาผ่านหน้าต่างรถพลางฉีกยิ้ม "ใช่ครับ ถูกแล้ว เลี้ยวไปก็ถึง"

ไปข้างนอกแค่ไม่กี่วัน แต่เขากลับคิดถึงที่นี่จนแทบแย่ ไม่รู้ว่าคิดถึงเพื่อนร่วมงานหรืออาหารรสเลิศที่ชั้นสองกันแน่ เอาเป็นว่าแค่ได้กลับมาก็พอแล้ว