บทที่ 698 สาขาของไม่มีวันมือเปล่า

ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของหลี่ฟานและหยางฟาน จู่ๆ เสี่ยวพั่งก็งอเข่าแล้วทรุดตัวคุกเข่าลงไปกับพื้นเสียงดัง 'พลั่ก'

คราวนี้หลี่ฟานถึงกับนั่งไม่ติด คนเราทำผิดก็ขอโทษกันได้ แต่นี่ต่อให้พวกเขาเคยมีเรื่องบาดหมางกัน มันก็ยังไม่ถึงขั้นต้องมาคุกเข่าให้กันขนาดนี้

มันต้องแค้นหรือต้องการอะไรกันแน่ ถึงต้องยอมทำถึงขนาดนี้วะ?