บทที่ 805 พ่อฉันต่างหากที่เจ๋งที่สุด~

กูเฉิง หมู่บ้านแชมเปี้ยน

"จางเซี่ยง มาสิ นั่งก่อนๆ"

เจิ้งจวินยิ้มกว้างด้วยอารมณ์ดี พลางกวักมือเรียกชายหนุ่มตรงหน้า