บทที่ 890 สะพานข้ามแม่น้ำแยงซี

เจิ้งจวินรู้สึกตะหงิดใจชอบกล แต่ก็บอกไม่ถูกว่ามันคืออะไรกันแน่ ไม่น่าจะเป็นไปได้มั้งที่ไอ้บ่อ 'ไม่มีวันมือเปล่า' จะปล่อยปลาแล้วทำเอางานเปิดตัวของเขาต้องกร่อยไปขนาดนี้~

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจนไม่มีอารมณ์จะดื่มชาแล้ว จึงลุกขึ้นเดินออกไปตระเวนดูรอบๆ บ่อตกปลา แต่เดินออกไปได้ไม่กี่ก้าวเขาก็ต้องนึกเสียดาย รู้งี้ไม่ออกมาเดินให้ช้ำใจดีกว่า เหล่าคอตกปลาพวกนี้คุยกันงุบงิบโดยไม่คิดจะปิดบังเขาเลยสักนิด~

"เชี่ยเอ๊ย เลิกตกเหอะว่ะ ฝีมืออย่างพวกเราไม่มีทางได้ที่หนึ่งหรอก ไปดูฝั่งบ่อแสวงบุญปล่อยปลากันดีกว่า พูดตรงๆ นะ ครั้งก่อนที่ฉันไปบ่อไม่มีวันมือเปล่ามา ไม่ได้โม้นะ เวลานั้นน่ะของจริง บ่อตกปลาต้องแบบนั้นสิถึงจะเรียกว่าบ่อ"