บทที่ 908 การโอนสิทธิ์

หลี่ขี้โม้ตามเจิ้งจวินไปที่เมืองกูเฉิงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ท่าทีที่ดูเป็นธรรมชาติและปล่อยวางของเขา ยิ่งทำให้เจิ้งจวินรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาเข้าไปใหญ่

เหลือบมองอาจารย์ที่นั่งหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ กลิ่นอายความเป็นยอดคนแทบจะทะลักออกมา

สมกับเป็นอาจารย์จริงๆ ทุกท่วงท่าล้วนเปี่ยมด้วยเสน่ห์ดึงดูด พอกลับมามองตัวเองที่เอาแต่กังวลเรื่องบ่อตกปลาแชมเปี้ยนที่เมืองเจียงเฉิงซ้ำไปซ้ำมา ก็นับว่าเขายังคงติดยึดอยู่กับทางโลกจริงๆ