บทที่ 972 บุหรี่และสุรา

หลี่ฟานเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในห้อง พอเห็นเจ้าอ้วนพุ่งพรวดเข้ามาตรงหน้าและได้ยินคำพูดประจบสอพลอนั่น ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอยู่แล้วก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มกว้างขึ้นไปอีก

"ได้ๆ ขอบใจนะ~"

พอได้ยินคำพูดของหลี่ฟาน ใบหน้าของเจ้าอ้วนก็เปล่งประกายเปี่ยมสุขทันตา ขณะที่พวกเฒ่าจางต่างพากันส่งสายตาหมั่นไส้แกมแค้นเคืองไปให้