บทที่ 979 งูเหลือมกลืนฟ้าดินจึงจะกลายเป็นมังกร

ประตูห้องทำงานไม่ได้ล็อก หยางฟานเดินผลักประตูเข้าไป พอเห็นเยว่ม่งเหามองมา เขาก็เพียงยิ้มตอบโดยไม่เอ่ยแทรก จากนั้นก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเงียบๆ อยู่ข้างๆ

ทางด้านน้าหลี่ พอมาถึงหน้าประตูเขาก็ชะลอฝีเท้าลงแล้วเดินเข้ามา แม้ระหว่างทางจะร้อนใจ แต่พอมาถึงตรงนี้กลับสงบเยือกเย็นลงได้อย่างน่าประหลาด เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาแล้วหลับตาพักผ่อน ส่วนหลี่ขี้โม้ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ มือยังคงกำนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นแน่น

หลี่ฟานเงยหน้าขึ้นมองคนเหล่านั้นที่ยืนบ้างนั่งบ้างอยู่ในห้อง เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะทิ้งตัวพิงพนักโซฟาแล้วหลับตาลงโดยไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ