บทที่ 1025 ตอนนี้ผมก็มีครอบครัวแล้วครับ

หลี่จือเฟยมองภาพวาดนั้น แล้วเลื่อนสายตามาที่ใบหน้าของหลี่รั่วสวิน จ้องมองเขาอยู่อย่างนั้น ก่อนที่น้ำตาจะร่วงเผาะลงมาในที่สุด

เขารีบยกมือขึ้นเช็ดอย่างลนลาน แต่ยิ่งเช็ดน้ำตากลับยิ่งรินไหล จนสุดท้ายได้แต่ก้มหน้าลงอย่างทำอะไรไม่ถูก

หลี่รั่วสวินเดินเข้าไปใกล้พลางเอ่ยเสียงเบา "ไม่เป็นไรแล้วครับ"