ตอนที่ 1035
บทที่ 1035 ถึงตาฉันแบกบ้าง
minibunny · 6,587 ตัวอักษร
หลี่รั่วสวินชะงักไป "อะไรนะครับ"
"พี่จะแบกนายกลับเอง"
"ไม่ต้องหรอกครับ อีกไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว" หลี่รั่วสวินมองไปยังทิศทางของบ้านพักตามสัญชาตญาณ "ขอนั่งพักอีกแป๊บเดียว ไม่กี่นาทีก็พอ ผมเดินเองไหวครับ"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น