บทที่ 1149 ตอนพิเศษ ปฏิบัติการช่วยเหลือเสี่ยวหลี่ (13)

ฤดูหนาวในเมืองไห่ซื่อ ลมแม่น้ำพัดพาความหนาวเหน็บราวกับคมมีด เสียดแทงผ่านคอเสื้อตรงเข้าสู่กระดูก

มุมหนึ่งของสวนสาธารณะริมแม่น้ำ หญ้ารกแห้งกรอบกับต้นไม้ใหญ่ขนาดหลายคนโอบสองสามต้นยืนสลับกัน ช่วยกั้นลานโล่งเล็กๆ แห่งนี้ออกจากถนนสายหลักอันพลุกพล่าน

หลี่รั่วสวินยืนเกาะต้นไม้อยู่เพียงลำพัง เขาสวมเสื้อขนเป็ดสีดำ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดโดยสิ้นเชิง