บทที่ 130 การตีความเนื้อเพลง

หลอดไฟตรงโถงทางเข้าหน้าห้องขั้วสัมผัสไม่ดี มันกะพริบอยู่สองสามทีกว่าจะนิ่ง ส่องแสงกระทบใบหน้าที่อ่อนล้าและด้านชาของจินเสี่ยว

เขาเอื้อมมือไปปิดประตูด้านหลัง ถอดชุดพนักงานส่งอาหารแล้วโยนไว้ตรงมุมโซฟาอย่างไม่ใส่ใจ

ฝากล่องข้าวพลาสติกถูกเปิดออกเสียงดัง "เปรี๊ยะ" เขาเดินลากรองเท้าแตะไปที่โต๊ะหนังสือแล้วเปิดโทรศัพท์มือถือ