บทที่ 134 อนิจจัง

ราตรีคลี่ม่านหนาทึบลงมาอย่างช้าๆ ปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง

ความจอแจของชั่วโมงเร่งด่วนยามเย็นลดระดับลงราวกับน้ำลด หลงเหลือเพียงสายรถอันบางตาและท้องถนนที่ค่อยๆ กลับคืนสู่ความสงบ

จินเสี่ยวเพิ่งส่งอาหารออร์เดอร์ล่าสุดเสร็จ เสียงแจ้งเตือนงานใหม่จากระบบก็เริ่มขาดช่วงไปแล้ว