บทที่ 144 สีประจำตัวแฟนคลับ

เพลงจบลง ท่วงทำนองค่อยๆ จางหายไป ทว่าความรู้สึกอบอุ่นนั้นกลับยังตราตรึงอยู่ในใจเนิ่นนาน ราวกับได้เห็นเงาร่างของใครคนหนึ่งกำลังก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง มุ่งสู่แสงตะวันอันเจิดจ้า

เมื่อการแสดงจบลง หลี่รั่วสวินก็โค้งคำนับอย่างนอบน้อม

กล้องตัดภาพไปที่ด้านล่างเวที มีผู้ชมบางคนกำลังค่อยๆ ซับน้ำตาตรงหางตาเงียบๆ