บทที่ 147 ที่พึ่งทางใจ

"กรี๊ดดด! หลี่รั่วสวิน! เพราะมากเลย!"

น้องสาววานิลลารุ่นเยาว์คนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ดูท่าจะตื่นเต้นจนถึงขีดสุด ตะโกนสุดเสียงจนทะลุผ่านเสียงอื้ออึงของผู้คน

ผู้ชมรอบข้างนอกจากจะไม่รู้สึกว่าถูกรบกวนแล้ว ตรงกันข้ามกลับส่งสายตาเอ็นดูมาให้ หลายคนถึงกับหัวเราะตามไปด้วย