บทที่ 176 ผมใช้ชีวิตแบบนี้

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปโดยไม่รู้ตัว จนย่างเข้าสู่ช่วงกลางเดือนพฤษภาคม

ไอร้อนพัดผ่านยอดไม้อย่างเกียจคร้าน ทำให้แม้แต่อากาศก็พลอยเหนียวเหนอะหนะขึ้นมา

ในสวนของวิลลา คนสวนเฒ่าเฉินกำลังตัดแต่งกิ่งไม้อย่างประณีตบรรจง