บทที่ 192 พลังใจที่เหนือกว่าคนทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด

แผ่นหลังของหลี่รั่วสวินที่เดิมทีนั่งตัวตรงนิ่งสงบ พลันเกร็งชะงักขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เขายกมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้โดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ส่วนมืออีกข้างค้ำขอบโต๊ะหนังสือไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรงกด

กล้องค่อยๆ ซูมเข้าไปใกล้จากด้านหลัง เผยให้เห็นลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง หัวไหล่สั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับกำลังพยายามสะกดกลั้นปฏิกิริยาทางกายภาพอันหนักหน่วงที่ถาโถมเข้ามา