ตอนที่ 216
บทที่ 216 คำขอบคุณ
minibunny · 6,277 ตัวอักษร
ห้องพักผู้ป่วยของเหอเหยียนอยู่บนชั้นเจ็ดของอาคารผู้ป่วยในทั่วไป
ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุนกึกก็ลอยมาแตะจมูกอย่างไม่อาจเลี่ยง
เสียงล้อรถเข็นพยาบาลดังเอี๊ยดอ๊าดแว่วมาจากที่ไกลๆ โทรทัศน์ในห้องพักข้างเคียงเปิดรายการข่าว ปะปนกับเสียงกระซิบกระซาบของบรรดาญาติ กลายเป็นเสียงฉากหลังที่ชวนให้กระสับกระส่าย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น