บทที่ 227 สัญชาตญาณ

[ให้ตายสิ แรงกดดันจะมหาศาลขนาดไหนกันนะ… เด็กอายุแค่สิบกว่าขวบ ตอนที่ตัดสินใจจะไปตายคงทั้งกลัวทั้งหวาดผวาขนาดไหน แล้วพวกใจร้ายบางคนในคอมเมนต์ยังไปก่นด่าเขาอีก… ร้องไห้จนตาบวมแล้วเนี่ย]

[ทุกคนที่ด่าเด็กคนนี้ไปเมื่อกี้ จำเรื่องวันนี้เอาไว้ให้ดีเถอะ! จงมีเมตตาต่อโลกใบนี้เสมอ เพราะนายไม่มีวันรู้เลยว่า คนที่นายรู้สึกรังเกียจ เขาอาจกำลังเผชิญอยู่ในนรกที่นายจินตนาการไม่ถึงอยู่ก็ได้]

[หลี่รั่วสวินแสนดีเหลือเกิน… ถ้าไม่ได้เขาใช้วิธีแบบนี้ช่วยปลอบประโลม เปลี่ยนเป็นคนอื่นมา อาจยิ่งส่งผลตรงกันข้าม เหมือนพวกคอมเมนต์ปากเสียพวกนี้นั่นแหละ]