บทที่ 229 ดวงอาทิตย์ดวงน้อย

พอกดเข้าไปดูก็พบกับความตื่นตะลึงและความชื่นชมอย่างท่วมท้น แต่เมื่อมีคนดูรายการจนจบทั้งตอนมากขึ้นเรื่อยๆ กระแสความคิดเห็นก็เริ่มซับซ้อนและเชี่ยวกรากขึ้น

[ฮือๆ… ตอนแรกฉันกะเข้ามาดูผู้ชายหล่อๆ แล้วทำไมถึงทำให้ร้องไห้เหมือนหมาขนาดนี้ด้วยล่ะเนี่ย!]

[ตอนต้นที่ช่วยคนทำเอาเลือดลมสูบฉีดมาก แต่พอถึงช่วงหลังที่เหอเหยียนสติแตกพูดเรื่องตัวเองเป็นลูคีเมีย แล้วหลี่รั่วสวินร้องสดเพลงเคยคิดจะจบชีวิตลง น้ำตาฉันไหลพรากไม่หยุดเลย… ทำไมถึงมีคนที่อ่อนโยนได้ขนาดนี้นะ]