บทที่ 237 เติมเชื้อไฟ

“ขอบคุณครับ…ขอบคุณคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิทุกท่านของรางวัลเซิงเกอ ขอบคุณทางผู้จัดงานด้วยครับที่มอบรางวัลสำคัญและทรงเกียรติขนาดนี้ให้ผม ผม…” เขาชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังค้นหาถ้อยคำที่เหมาะสม “…รู้สึกซาบซึ้งและเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ”

“ขอขอบคุณบริษัทของผม เยวี่ยเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์ ขอบคุณผู้จัดการส่วนตัว ขอบคุณทีมงานของผม ขอบคุณทีมโปรดักชันของเพลง ‘ผู้ป่วยความเหงา’ และขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่เคยช่วยเหลือผมมาโดยตลอดครับ”

“และสุดท้าย ผมอยากขอบคุณแฟนคลับของผม เหล่า ‘วานิลลา’ ของผมทุกคนครับ”