บทที่ 243 ตากฝน

ถึงเวลาเปิดให้เข้างาน ความโกลาหลบริเวณทางเข้าบ่งบอกถึงการสิ้นสุดของการรอคอยอันยาวนาน

วินาทีที่ประตูกั้นเปิดออก เซี่ยงอวี๋ก็พุ่งทะยานออกไปราวกับเสือดาวที่ซุ่มรอจังหวะมาเนิ่นนาน

เขาวิ่งผ่านประตูกั้น ผ่านจุดตรวจตั๋ว แล้วพุ่งตรงไปยังแถวหน้าสุดของเวที