บทที่ 259 ความกังวล

หลี่รั่วสวินยังคงสวมหน้ากากบุคลิกภาพของเจียงเจี้ยนชิงอยู่ตลอดเวลา

ไม่ว่าท่วงท่ายืน ท่วงท่านั่ง น้ำเสียงหรือโทนเสียงพื้นฐานยามเอ่ยปาก ไปจนถึงจังหวะเหลือบสายตาอันเป็นความเคยชินเล็กๆ น้อยๆ ล้วนเป็นของเจียงเจี้ยนชิง ไม่ใช่ตัวเขาเอง

เนื่องจากการถ่ายทำส่วนใหญ่มักไม่ได้ถ่ายต่อเนื่องกันตลอดทั้งวัน