บทที่ 283 เรื่องราวที่แท้จริง

เด็กชายตัวน้อยถูกท่านอาจารย์ที่ตนพร่ำเรียก หรือก็คือเจียงเจี้ยนชิงพาตัวกลับมายังหลังเวทีคณะงิ้ว

เขาคอยแอบเดินตามหลังท่านอาจารย์ เลียนแบบท่าทางของผู้ใหญ่ ใช้มือคู่น้อยอันเงอะงะช่วยรีดชุดแสดงอันวิจิตรประณีตตัวนั้นจนเรียบกริบ

เขาจำได้ว่าทุกครั้งหลังร้องงิ้วจบ เสียงของท่านอาจารย์จะแหบแห้งเสมอ จึงแอบชงน้ำสมุนไพรพั่งต้าไห่ไว้หนึ่งถ้วย แล้วประคองไปส่งตรงหน้าท่านอาจารย์อย่างระมัดระวัง