บทที่ 291 ฝังร่างไว้ในผืนแผ่นดินนี้

เหล่าทหารที่จนตรอกต่อความตายต่างกระแทกประตูเหล็กอย่างบ้าคลั่ง

ทว่าประตูบานนั้นถูกเพลิงเผาจนร้อนจัด ทุกครั้งที่ชนปะทะจึงมีเพียงเสียงกรีดร้องโหยหวนจากเนื้อหนังที่ไหม้เกรียม

แสงเพลิงสาดส่องวัดทั้งหลังจนแดงฉาน ขับเน้นให้องค์พระพุทธรูปในวิหารดูทั้งเปี่ยมเมตตาและน่าสะพรึงกลัวไปพร้อมกัน