บทที่ 322 ผมไม่อยากทำลายความโชคดีนี้ของเธอ

"ก่อนมาที่นี่ ผมบังเอิญเลื่อนไปเจอเวยปั๋วของวานิลลาคนหนึ่งเข้าครับ"

เฉินซือเยว่กับหวังเหวินซูมีสีหน้าฉงน ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด

หลี่รั่วสวินเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้ทั้งสองคน แววตาและหัวคิ้วแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนและเศร้าสร้อยระคนกันจนยากจะอธิบาย