บทที่ 339 อย่าฆ่านางเลย

เมืองอันแสนคึกคัก สำหรับว่านหลิงแล้วคือโลกใบใหม่ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

บนถนนสายยาวที่ปูด้วยแผ่นหินเขียว ผู้คนส่งเสียงจอแจ

พ่อค้าหาบเร่ขายถังหูลู่ตะโกนร้องเรียกลูกค้า ชายชราปั้นตุ๊กตาน้ำตาลขยับนิ้วอย่างคล่องแคล่วว่องไว ในโรงน้ำชาข้างทาง นักเล่านิทานตบไม้สะกดขวัญลงบนโต๊ะ เรียกเสียงปรบมือโห่ร้องชื่นชมดังก้องร้าน