ตอนที่ 377
บทที่ 377 ศิลปะเชิงพฤติกรรมแขนงหนึ่ง
minibunny · 6,883 ตัวอักษร
เมื่อก้าวพ้นสตูดิโอบันทึกเสียง อากาศเย็นสบายยามค่ำคืนก็พัดมาปะทะใบหน้า
หลี่รั่วสวินบิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์ ปลดปล่อยร่างกายจนรู้สึกผ่อนคลาย พลางเอ่ยรำพึงออกมา
"ว่าแล้วเชียว ชีวิตที่เต็มไปด้วยงานแบบนี้นี่แหละดีที่สุด ทำให้ผมรู้สึกมี…"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
