บทที่ 414 ขออย่าให้เป็นอะไรไปเลยนะ

เมื่อสบเข้ากับดวงตาอันเย็นเยียบของเสือดาวหิมะ ในหัวของเหอจั๋วเอ่อร์พลันบังเกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ บดขยี้สติสัมปชัญญะ ความโกรธแค้น และความอับอายจนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี หลงเหลือไว้เพียงความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณดิบเท่านั้น

ร่างกายของเหอจั๋วเอ่อร์ตอบสนองไวกว่าสมอง

ความเย็นยะเยือกแล่นปราดจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่กลางกระหม่อม เขาเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง