บทที่ 440 สงสัยว่าตัวเองจำรายชื่อนักแสดงผิด

หลินโส่วซานเริ่มใช้เครื่องมือที่เรียบง่ายที่สุด ทั้งแท่งถ่านและผงสีที่บดจากแร่หลากสีซึ่งขุดมาจากบนเขา วาดภาพโลกในสายตาของเขาลงบนทุกพื้นผิวที่พอจะวาดได้

ต่อมา เขาจึงได้เรียนรู้วิธีทำอุปกรณ์ขึ้นเองจากครูเหวิน

ภาพตัดกลับมา ยังคงเป็นร้านขายของชำตรงทางเข้าหมู่บ้าน ชายชราสูดยาเส้นไปหนึ่งคำ ควันโขมงค่อยๆ ลอยกระจายตัวในอากาศ