บทที่ 446 หมุดหมายใหม่

"กี่คราที่รุ่งโรจน์กลับรู้สึกอัปยศ

กี่คราที่เปรมปรีดิ์กลับทวีความปวดร้าว

กี่คราที่สุขล้นกลับใจแทบแหลกสลาย