บทที่ 450 คนดูไม่ได้โง่นะ!

สตูดิโอทั้งห้องเงียบกริบลงทันตา

เกิ่งซิงฮั่นที่เมื่อวินาทีก่อนยังทำเป็นสุขุมเยือกเย็น บัดนี้ไม่อาจเก๊กขรึมได้อีกต่อไป เขาอ้าปากค้างนิ่งอึ้งอยู่กับที่

หลี่รั่วสวินมองท่าทางนั้นแล้วยิ้ม อารมณ์พลอยเบิกบานตามไปด้วยจนหลุดหัวเราะออกมา