บทที่ 519 ตัวเอกของฉัน เพื่อนของฉัน

กล้องบันทึกเศษเสี้ยวการทำงานของหลี่รั่วสวินเอาไว้

ยามคนไม่พอ เขานั่งตาแดงก่ำอยู่ใต้เต็นท์กลางดึกเพื่อวางแผนและปรับแก้รายละเอียดงานของวันรุ่งขึ้นใหม่

ยามลมกรรโชกแรง เขาพุ่งตัวออกไปเป็นคนแรกโดยไม่ห่วงอันตราย ทุ่มน้ำหนักทั้งตัวโถมยันเสาค้ำเต็นท์เอาไว้สุดแรง