บทที่ 545 เด็กๆ ไปเล่นที่อื่นไป

ทันทีที่หน้าจอดับลงสนิท หลี่รั่วสวินก็คว้าแก้วน้ำอุ่นข้างมือมากระดกไปหลายอึกใหญ่

"อยากอ้วกใช่ไหม" เกาฟู่คังที่คอยเฝ้าอยู่ข้างๆ ตลอด พอเห็นท่าทางของเขาก็รีบก้าวเข้ามาประคองไหล่ ฝ่ามือช่วยลูบหลังปรับลมหายใจให้ด้วยน้ำหนักกำลังดี "อย่าฝืนไว้ ทรมานก็อ้วกออกมาเถอะ"

เดิมทีหลี่รั่วสวินคิดจะใช้พลังใจสะกดกลั้นความรู้สึกพะอืดพะอมนั้นไว้