บทที่ 620 ร่างที่ว่างเปล่า

หลิวอวี้ขยับตัวนั่งอยู่ตรงมุมแถวหลังสุดของโรงภาพยนตร์ แผ่นหลังแนบชิดกับพนักพิง

ในฐานะแฟนแนวระทึกขวัญตัวยงที่ดูภาพยนตร์มานับไม่ถ้วน ก่อนมาที่นี่เขาตั้งปณิธานไว้ดิบดีว่าจะต้องมองอย่างเป็นกลางและเยือกเย็นที่สุด ดูแค่ตรรกะความสมเหตุสมผลโดยไม่เอาอารมณ์เข้ามาเกี่ยว

แต่ในเวลานี้ สิ่งที่เรียกว่าความเยือกเย็นและความเป็นกลางกลับถูกทุบทำลายจนแหลกละเอียดนับแต่วินาทีที่เจียงหยางต้องก้าวเข้าคุก